In dagblad Trouw schreef ik op 15 januari 2003 deze ingezonden brief naar aanleiding van de opmerking van Jan Peter Balkenende dat hij na de op handen zijnde verkiezingen, óók bij een eclantante verkiezingsoverwinning van de PvdA, tóch met de VVD zou gaan regeren.
Kiezer
beslist
Als econoom en politiek geinteresseerde heb ik met verbazing het interview met
Jan Peter Balkenende gelezen (de Verdieping, 13 januari). We zijn 25 jaar terug
in de tijd geworpen door deze premier die regeren met de VVD tot ideaal heeft
verheven. Rentmeesterschap, eerlijke verdeling van kansen, en zelfs het door hem
zo gepropagandeerde vertrouwen en respect zijn daaraan ondergeschikt.
Het getuigt namelijk van weinig respect voor en vertrouwen in de kiezer om de
PvdA bij een grote verkiezingsoverwinning links te laten liggen met het vormen
van een regering. In 1977 heeft het CDA dit gedaan, in 1983 en in 1986 en op
deze manier op vakkundige wijze de naam van regentenpartij opgebouwd.
Als argument voert Balkenende aan dat de PvdA tijd nodig heeft om het eigen
profiel vast te stellen. Maar de kiezer beslist daarover, niet de
CDA-lijsttrekker. En als de PvdA daar naar het oordeel van de kiezer minder tijd
voor nodig heeft dan het CDA na haar verkiezingsdebacle in 1994, dan moet die
mening gerespecteerd worden. Vergeet niet dat het CDA tot aan de laatste peiling
in mei 2002 rond de dertig zetels is blijven hangen. Waar zij jarenlang nodig
had om weer op de rails te komen, heeft het CDA slechts een paar maanden nodig
om in oude patronen te vervallen onder het mom 'Wij bepalen wel wie het land
regeert'.
Balkenende gaat ook in op het economisch beleid van de PvdA. Als econoom en
voormalig student bij Balkenende aan de VU vind ik zijn benadering van de
vergrijzing kortzichtig. Hij denkt dat de staatsschuld aflossen voldoende is.
Hij verwijt de PvdA te weinig financiele soliditeit. Maar uit economische
studies blijkt dat het bevorderen van de arbeidsparticipatie een veel betere
manier is om de kosten van de vergrijzing op te vangen. En hier scoort de PvdA
veel beter door een drastische verkleining van de armoedeval in haar programma.
En dankzij haar inspanningen voor meer kinderopvang, die er met het CDA nooit
was gekomen.
Verder heeft Balkenende het nog over het rentmeesterschap en het ontzien van
lage inkomens. Het milieu komt er ronduit bekaaid af in het CDA-programma en in
het regeerakkoord. En betekent het ontzien van lage inkomens niet ook dat liefde
voor iedereen bereikbaar is, ongeacht het inkomen? Hoe valt dat te rijmen met de
absurde inkomenseis die het CDA wil stellen voordat mensen een partner uit het
buitenland mogen trouwen?
De hoofdredactie van deze krant was vorige week in haar commentaar verheugd dat
Balkenende net op tijd een opening naar de PvdA heeft gemaakt. Naar nu blijkt te
vroeg gejuicht. Waar 'nieuwe politiek' moest zorgen voor het herstel van het
primaat van de kiezer, heeft het ons een premier gebracht die graag zonder de
kiezer het land wil regeren. Hopelijk is de kiezer verstandiger dan Balkenende
denkt.
Michiel Mulder, VU-student economie